Zoete verleiding met een luchtje

Het grootste probleem in mijn visserij is eigenlijk wel een tekort aan tijd. Tijd is kostbaar, dat weten we allemaal, en daarom is het des te belangrijker dat we deze zo efficiënt mogelijk gebruiken. Een troef achter de hand hebben om de weinige uren die je hebt zo goed mogelijk te benutten is dan zeker geen overbodige luxe.

Nu ben ik persoonlijk echt een fervent gebruiker van boilies op een basis van vismeel zoals de Red Sensation van Bfp Baits. Een boilie die mij in de loop der jaren een enorm aantal vissen op de kant heeft weten te brengen omdat de vissen, wanneer ze eenmaal aan het aas gewend zijn, hier heel lang op door kunnen blijven azen. Wel ben ik van mening dat deze, of eigenlijk elke vismeel boilie beter tot zijn recht komt wanneer er een kleine voercampagne aan vooraf gaat, een echte “ instant killer “ is het gewoon niet.  Zoet is in zo’n geval vaak de sleutel tot succes, een uitkomst  voor de visser met weinig tijd.  Maar wat als je er persoonlijk toch meer voor voelt om voor vismeel te gaan? Juist, dan ga je gewoon mengen!

Boiles
Een mix van Sweet Temptation en Fish ’n Tutti.

Het is eindenlijk mei !

Inmiddels zitten we in Mei en na een lange periode van met name lage nachttemperaturen, lijkt er nu toch echt beter weer aan te komen. Langzaam ontwaakt de natuur en met het stijgen van de watertemperatuur ook het onderwaterleven. Het is nog vroeg in de ochtend wanneer ik naar de stek  loop, de dikke dauwdruppels op het gras zorgen er voor dat ik na ongeveer tien meter al natte voeten heb.  Het is een behoorlijk stuk sjouwen naar de plek die ik voor ogen heb en daarom heb ik maar weinig spullen meegebracht deze sessie, zo weinig dat een trolley zelfs niet nodig is. Laten we eerlijk zijn, het is toch van de zotte wat je tegenwoordig allemaal meeneemt naar het water,” beter mee dan om verlegen “ wordt er dan geroepen.  Je bent eigenlijk al verplicht om op één stek te blijven zitten, puur vanwege het feit dat verkassen te veel tijd en moeite kost. Alleen meenemen wat je nodig hebt, die stelregel houdt ik zelf liever aan, is het niks dan kan je altijd nog meerder stekken bij langs hoppen zo’n dag.

Boilies
Nothing fancy about it.

Bijna een kilometer verder en een paar doorweekte schoenen rijker kom ik dan eindelijk aan op de plek die ik voor ogen heb. Het water ligt er rustig bij, een zacht briesje zorgt voor een lichte rimpeling op het wateroppervlak. Eerst maar eens wat bollen verspreiden op de stek en dan pas de hengels optuigen. Ik heb deze dag gekozen voor een mix van Sweet Temptation en Fish ’n Tutti van BFP Baits, beide in zowel 15 als 20 mm, overgoten met de heerlijk geurende Sweet Temptation Ghost Juice voor nog wat extra attractiviteit.  Als haakaas monteer ik een 15 mm Sweet in combinatie met een 10 mm Fruit ‘Xtra popupje. De rest van de montage houdt ik verder simpel, standaard gevlochten onderlijntje met een rigringetje en een safety clip vanwege de obstakels  “Nothing fancy about it!”. Met een simpel onderhands worpje gooi ik mijn rig voor de takken naast mij, eigenlijk niet de meest ideale hoek om dit obstakel te bevissen, maar aangezien je er niet vanaf de andere kant naartoe mag vissen de enige oplossing. Wel besluit ik in dit geval om eerst maar met één hengel te vissen zodat deze mijn volle aandacht kan krijgen. Snag ears op de steunen, slip dicht en wachten totdat de hengel dubbel klapt, super spannend!

BFP Baits
Niet de meest ideale hoek om dit obstakel te bevissen.

De vis is aanwezig !

Een dikke golf die vanuit de takken rolt verraad dat er karper op de stek zit, er is nog maar amper een uur verstreken, zou het zo snel gaan vandaag? Heel even zie ik mijn wakertje omhoog springen maar meer dan dat is het ook niet, misschien een lijnzwemmer? Er verstrijkt nog een half uur, en met het stijgen van de temperatuur worden ook de vissen actiever. Op steeds meer plekken zie ik karper draaien en ik begin toch te twijfelen, een tweede hengel met een Chodje zou in dit geval een uitkomst kunnen zijn maar zou ook zeker in mijn nadeel kunnen werken. Want als ik een vis aan het drillen ben op de Chod en mijn obstakel hengel besluit er ook van door te gaan?  “ Onverantwoord “ vind ik zelf en het besluit staat vast, ik maak wel mijn 2e hengel klaar maar vis hem alleen nadat de andere er uit is, een eventuele wissel zeg maar. Net wanneer ik aan het knopen ben klapt dan toch opeens de obstakel hengel dubbel, de snag ears voorkomen nog net dat mijn hengel een duik maakt in het vloeibare, hangen! Zoals verwacht duikt de vis meteen onder de takken, maar omdat ie niet echt op snelheid kan komen door de zwaar afgestelde slip weet ik hem vrij eenvoudig te remmen, je baitrunner open laten staan in zo’n situatie kost je gegarandeerd vis! De gehaakte krachtpatser blijft maar door beuken, koste wat het kost wil de vis zich toch in de takken vast boren om zich zo van de haak te ontdoen, het wordt een gevalletje “ buigen of barsten “.

Uiteindelijk kiest de vis er dan toch voor om het wijd op te zoeken en het grootste gevaar lijkt dan toch voor even te zijn verdwenen, wederom prijs ik mezelf gelukkig dat ik gebruik maak van een dikke nylon hoofdlijn. Waarom nylon en geen gevlochten hoofdlijn bij het obstakel vissen hoor ik je denken. Nou, puur vanwege het feit dat ik vrij dicht onder de kant zit te vissen en een nylon lijn dan toch nog enigszins vergevingsgezind is. Maar terug naar de vis die immers nog steeds gehaakt is en wederom op volle snelheid op de takken afkoerst, opnieuw weet ik de vis zonder al te veel problemen tegen te houden. De vluchtpogingen nemen duidelijk in kracht af en de vis lijkt dit maar al te goed te beseffen, nog een aantal keren probeert ie zich van de haak te ontdoen door richting een paar paaltjes te duiken, maar het is allemaal tevergeefs. Het net ligt inmiddels in het water klaar, het is tijd om deze titanenstrijd in mijn voordeel tot een einde te brengen.

Na een paar keer lucht happen kust de vis dan uiteindelijk toch het spreidblok van mijn landingsnet, Yesss!

In the pocket !

Ik zet mijn net voor heel even vast met een bankstick zodat ik snel een emmer water over de onthakingsmat kan gooien, alles voor het welzijn van de vis uiteraard. Dan is het eindelijk tijd om de buit binnen te halen en haar eens goed te bekijken. Heel even denk ik dat het een leder is, maar een paar schubben zo rond de staartwortel maken het dan toch echt een spiegelkarper. Het mag de pret niet drukken en ik prijs mezelf gelukkig met deze geweldige vis.

Na het onthaken besluit ik om haar even weg te hangen in de bewaarzak, terwijl de vis dan even tot rust komt kan ik opzoek gaan naar een geschikte plek om de gebruikelijke foto’s te knippen. Dit laatste valt uiteindelijk nog niet mee aangezien de zon erg fel is en ik geen fatsoenlijke plek met schaduw kan vinden. Na een tijdje zoeken vind ik een plek die er mee door kan, tijd om een paar plaatjes te schieten zodat ze weer snel terug kan. Na een aantal minuten is het allemaal alweer voorbij, de vis is weer terug in haar vertrouwde omgeving en ik weer terug op de stek, het euforische gevoel blijft nog even hangen.

Tijd om alles weer op orde te brengen en ik check mijn lijn op eventuele beschadigingen. Ondanks dat het een keiharde strijd was waarbij de lijn het toch meerdere keren zwaar te verduren kreeg is ie er ongeschonden vanaf gekomen. Met nog twee uur te gaan besluit ik om mijn hengel nog even terug te leggen op de stek, een hand vol bollen erover en wachten maar.  Helaas blijft het stil de rest van de dag, maar met een goed gevoel ruim ik uiteindelijk mijn spullen op. Het water heeft wederom één van haar schatten prijsgegeven, ik kom zeker terug en ben benieuwd wat het nog meer voor mij in petto heeft.

Karper
Nog een foto van deze prachtige spiegel.

Eenmaal thuis besluit ik om eerst maar eens mijn verhaal te doen, trots op de vangst laat ik mijn kinderen, die eveneens dol enthousiast zijn, de foto’s zien. “ ach, dan ook eerst maar een kop koffie alvorens de auto leeg gehaald wordt “ denk ik bij mijzelf, die heb ik wel verdiend.

Na iets te hebben gedronken en mijn avontuur van vandaag te hebben gedeeld met een aantal vrienden is het dan toch echt tijd om de wagen leeg te halen. Al meteen bij het openen van de kofferbak heb ik spijt dat ik niet direct bij thuiskomst mijn spullen heb opgeruimd. Het zonnetje dat goed staat te branden heeft de temperatuur in de auto enorm doen stijgen. De open gesprongen emmer met bollen in combinatie met het naar vis stinkende landingsnet zorgen voor een aroma waar een normaal mens niet goed van zou worden. Ikzelf noem het liever “ zoete verleiding met een luchtje “.

 

Tot aan de waterkant.

 

Marcel Pals

 

 

 

 

 

Comments

comments